Forum Kowalskie

Drzewiej, gdy technika nie była tak rozwinięta i o porządny materiały na narzędzia było trudniej, w powszechnym użyciu było drewno. Na przykład do przygotowania drewnianego kopyta do formowania blach używano najczęściej drewna dębowego lub jesionowego. Aby polepszyć jego właściwości i trwałość, wykonane "surowe" kopyto wkładano do gara z dowolnym olejem albo towotem , ewentualnie łojem świńskim i gotowano około godziny lub dłużej w zależności od wielkości, następnie wycierano i suszono. Kiedyś tak też konserwowano drewniane rynny czy przygotowywano drewniane łożyska ślizgowe między innymi dla osi kamiennych kół szlifierskich. Dzięki takim zabiegom drewno nie gnije, zwiększa się jego wytrzymałość, trwałość oraz odporność na ścieranie dzięki impregnacji tłuszczami. Ponieważ na Forum od czasu do czasu padają pytania jak zabezpieczyć drewno użyte do budowy kuźni przed gniciem, można zastosować również tę, bardziej tradycyjną metodę.

bobodar, ciekawe informacje, jednak trudno mi sobie wyobrazić gotowanie belki w towocie te metody są lepsze dla małych przedmiotów lub narzędzi użytkowych o których wspomniałeś ale nie zmienia to faktu, że fajne i dobre informacje WIĘCEJ!

Dobrym odpowiednikiem lanej, stalowej kuli do wybijania zaokrąglonych kształtów jest identyczna kula zrobiona z dębu, przetrzymana przez tydzień w solance o stężeniu ok 18%( aerometr pomoże dobrać proporcje)

Qmar, masz rację, nie wspomniałem, że duże elementy moczono w długich korytach, do których wlewano rozgrzany olej czy tłuszcz. I tak, wlewano, wlewano, a co ulewało się znowu rozgrzewano i dolewano apiać abarot.

Mój młot mechaniczny działa już dobre 15 lat. Kilka razy wymieniałem silenbloki łożyskujące ramię, ale od początku pracują te same panewki łożyskujące wał korbowy i resor. Zrobione są z dębiny wygotowanej w oleju silnikowym. Panewki wału korbowego pracują w rozbryzgowej kąpieli ropy (olej napędowy). Do dziś żadnych luzów :-)

Pokłony
ADALBERTUS

A takie impregnowane drewno nie jest przypadkiem bardzo łatwopalne? Bo zaprószenie ognia jest bardzo realnym zarżeniem w kuźni.

Ile razy gasiłeś pień pod kowadłem?

Ajron, Tak jak Cygan nie spali lasu, tak kowal kuźni.

No nie będę się wymądrzał, bo jak to na razie całkiem na zimno się dopiero uczę , ale jeden z nożorobów miał ostatnio dokładnie aki przykry przypadek.