Forum Kowalskie

Temat zaginania pod kątem prostym (na ostro) pojawiał się już tu i ówdzie na stronach tego Forum ale ostatnio spotkałem się z kolejnym kłopotem i nabyłem kolejnych doświadczeń, stąd chęć podzielenia się.
Zaginałem płaskownik 6x40 - zagięcie po dłuższym boku przekroju. Rysunki obrazują kłopot (błąd) jaki powstał przy takim zaginaniu. Zaginanie rozpocząłem na kowadle - giąłem przez kant. Z tego powodu, od wewnętrznej strony zagięcia powstał niewielki karb, który pozostał już do końca procesu. Niestety podczas dokuwania/spęczania, ten karb się powiększał (rys). By uniknąć takiego niepożądanego efektu, należy po pierwsze nie dopuścić do powstania karbu przy zaginaniu (w przypadku pręta - sprawa nietrudna, w przypadku płaskownika zaginanego tak jak mój - trochę trudniej ze względu na płaszczyznę przyłożenia do kowadła), po drugie podczas dokuwania/spęczania, regularnie i na bieżąco przekuwać/przesuwać materiał do zewnętrznego narożnika.
Jeśli macie jakieś inne spostrzeżenia - zapraszam do dyskusji .

Aries -

w sumie jedno, rozbudowane dołożę... - technika grzania i ciężar młotka

do takich robótek dobrze używać niezbyt ciężkiego młotka (ot 0,5-0,8 kg), dzięki temu łatwiej jest zapanować nad materiałem bez zbytniego przekuwania materiałów (taki ciężar młotka w zupełności pozwala na prowadzenie spęczniania)
ad grzania - odpowiednie grzanie jest konieczne, mianowicie nie do końca należy nagrzewać cały narożnik, tylko należy go nagrzewać jednostronnie (w sensie bardziej jedno z ramion, które właśnie zamierzamy dokuwać)

cała reszta - wg tego co napisałeś

Ja takie narożniki zaginam z użyciem wody. nie wiem jak robiłeś to ty ale u mnie wygląda to w ten sposób. że zaginam na kowadle robiąc 90 stopni w łuku. potem schładzam samą końcówkę w wodzie i dobijam od góry, przepychając materiał w dół. Robiłem tak co prawda z kwadratami, nigdy płaskownikami ale myślę że będzie to samo.

Do wstępnego zaginania używałem widełek kowalskich . Te sprawdzają się bardziej dla płaskowników o szerokości do 20-25 mm - dla większych rozmiarów i dalsze procesy obróbki tak jw. opisują koledzy.

Szersze płaskowniki, takie około 50mm dobrze gnie się grzejąc od strony wewnętrznej łuku. Materiał spęczy się na łuku krótszym, dzięki temu strona dłuższa nie cienieje i nie pęka co często ma miejsce. Dodam, że przy tego typu zabiegach zasadne staje się użycie palnika ręcznego dogrzewając nim porządane miejsca.

super

i to jest najfajniejsze w kowalstwie - że da się wykombinować różne techniki na to samo (albo przy oszczędności czasu, albo materiałów)

dzięki MT

Takie proste a takie skuteczne! Muszę to przećwiczyć. Ciekawe czy zadziała do płaskowników...?