Forum Kowalskie

Witam Szanowne Kowalskie Grono.
Moje pytania są może nieco trywialne, ale jednak spróbuję je zadać - mam nadzieję, że nie podzielę losu Juranda i rozgrzane żelazo nie przeszyje mych źrenic :-D Otóż powoli przystępuję przystępuję do kompletowania swoich narzędzi kowalskich i na tę chwilę zamierzam sprawić sobie klucz kowalski do gięcia prętów.

http://kowalperun.pl/widelki-kowalskie/ ... alski.html

Szukałem czegoś takiego na okolicznych złomowiskach, jednak nie udało się trafić. I tu wyjaśniam, bo być może ktoś powie - pospawaj wg wzoru z netu i nie zawracaj głowy - Odpowiadam - chciałbym go wykuć, a nie pospawać - na jednym z filmików w necie widziałem takowy - wykonany raczej z jednego kawałka pręta - lub może po prostu tak świetnie zeszwejcowany, że wydał się dla mego niewprawnego oka jak ulany z jednego kawałka.

I teraz pytania:
1) Czy wg Was drugi ząb od czoła (pierwszy oczywiście z zagięcia) da się zgrzać tak, by nie osłabić całości roboczej klucza? - robić nacięcie w tym miejscu czy dogrzać bez obróbek?
2) Czy po szwejcowaniu powinienem zahartować cały klucz, czy tylko roboczą cześć z widełkami?
3) Czy ktoś z Was wykonywał podobnie swój przyrząd - może macie jakieś inne patenty, które świetnie się sprawdzają?

Z góry dzięki za wszelkie porady. Są dla mnie zawsze kopalnią wiedzy. Pozdrawiam całą Kowalską Brać.

przemko

Odpowiadam:
1.Pewnie się da zgrzać, ale o niebo lepiej będzie porządnie zespawać, a jak nie chcesz widzieć spawu to możesz go rozgrzać i przekuć na gorąco.
2.Jeśli zrobisz ten klucz ze stali niskowęglowej, czyli zwykłej stali konstrukcyjnej, próba hartowania niewiele da, materiał się nie zahartuje. Jeśli zrobisz ze stali z większa zawartością węgla, hartowanie też jest raczej bez sensu w takim narzędziu, a jeśli już to należałoby hartować a następnie odpuszczać, bo materiał może być zbyt kruchy.
3.Inne patenty... Ja swój klucz kowalski typu F oraz widełki do gięcia mocowane w kowadle zrobiłem spawane. Nie hartowałem. Możesz spojrzeć na nie w temacie o moim kąciku kowalskim.

W tym filmiku masz pokazane jak krok po kroku wykuć taki klucz https://www.youtube.com/watch?v=KrG6MBZFCag

Dzięki, Egojack - faktycznie fajnie się one prezentują. Tak na oko patrząc pręt fi 15 - mogę się mylić, a zęby fi 12?
Myślałem oczywiście o hartowaniu i odpuszczaniu wedle barwy nalotu. Mam około 1 długości pręt żebrowany fi 15 z jakiejś starej stali - prawdopodobnie wczesny PRL = zatem jakaś zwykła konstrukcyjna, choć na pewno masywniejsza niż współczesne chińskie opowieści, więc zamierzam go przerobić na widełki, oczywiście wcześniej to ścieniając. Potem zagnę 2,5 cm fragment czoła i doklepię fragment na drugi ząb. Najpierw zespawam, potem rozgrzeję i postaram się to solidnie sklepać , tak by powstała jednolita bryła.
Poza tym podoba mi się Twój podstawnik do narzędzi - bardzo praktyczny. Jeśli pozwolisz i ten pomysł od Ciebie zaczerpnę.

Spigot, ten filmik rewelka - sporo już przejrzałem na YT na temat tworzenia własnych narzędzi, ale na to nie trafiłem. Dzięki za namiar.

Klucz pręt fi 16mm (z jakiegoś lepszego materiału) a zęby fi 12mm, długość 40cm.
Widełki trójprętowe do otworu kwadratowego w kowadle zęby fi 16mm na blasze 10mm.
Pamiętam, że po spawaniu wyżarzyłem odprężająco fragmenty spawane. Klucz i widełki się sprawdziły, wiele razy ciągnąłem bardzo mocno. Tak patrząc po cenach z Peruna robiąc je samemu zaoszczędziłem ok. 170,- PLN.
Stojak na narzędzia później przerobiłem dodając z przodu i z tyłu prętowe zawiesia do narzędzia. Jestem z niego zadowolony, bo zajmuje mało miejsca, a mieści wiele narzędzi.

Ceny na Perunie nieco przesadzone - stąd i za wspomniany klucz blisko dziewięć dyszek to lekkie przegięcie. Staram się zawalczyć sam z narzędziami, powolutku się uzbiera to, co będzie przydatne do pracy.
Twój stojak jest fajnym rozwiązaniem - myślałem pierwotnie o listwie z płaskownika wokół paleniska, które buduję, a do niej dospawka z pręta, by pozawieszać narzędzia, ale stojak jest mobilniejszy.
Wyżej napisałeś, że wyżarzyłeś odprężająco fragmenty spawane - robiłeś to palnikiem? Zastanawiam się, czy zwykłą gazówką do lutowania hydraulicznego dałoby radę to zrobić - temperatura z niej uzyskana jest o wiele niższa niż z palnika.

Wyżarzanie robiłem poprzez rozgrzewanie i wytrzymanie kilkanaście minut w palenisku w kolorze czerwonym.
Palnikami to nie za bardzo, bo nie nagrzewasz równomiernie, temperatury zmienne. Jak po spawaniu zakończysz przekuwanie spawów jak planujesz, rozgrzej detal ponownie w palenisku, potrzymaj w czerwonej kilka-kilkanaście minut i daj spokojnie ostygnąć w zacisznym miejscu.

A po co w ogóle wygrzewać klucz po przekuciu spawów na gorąco, bezcelowe.
Przemko, tym palnikiem oprócz lutowania można świniaki opalać ewentualnie rozgrzać kawałek cienkiej blaszki.

Bobodar pisze:A po co w ogóle wygrzewać klucz po przekuciu spawów na gorąco, bezcelowe.

Celem jest normalizacja po kuciu, dająca jednorodną, drobnoziarnistą strukturę.

Jasne, dzięki za podpowiedź, Egojack. Podejrzewałem, że raczej wskazane w palenisku, jednak zawahałem się, czytając, że wyżarzasz spawy - stąd pomyślałem o palniku, jako że daje miejscowy nagrzew

Bobodar, errare humanum est :-) zaczynam dopiero, stąd pytam doświadczonych, czytam i piszę, by nie czynić więcej błędów niż trzeba do właściwej nauki. Każdy wszak kiedyś zaczynał i zapewne nieraz zadawał niezbyt rozsądne pytania. Taki przywilej młodego ;-)

Egojack1, wiem do czego służy normalizacja , tylko po co ją stosować w tym przypadku ? Z klucza zrobi gniotowatą, miękką jednrodnie wajchę.

Przemko, OK nie musisz się tłumaczyć, a ja czasem odpowiadam w sobie specyficzny sposób, Pytaj jak najwięcej

Bobodar pisze:Egojack1 tylko po co ją stosować w tym przypadku ? Z klucza zrobi gniotowatą, miękką jednrodnie wajchę.

Bobodar każdy robi jak uważa, ja opisałem jak zrobiłem (chociaż spawów nie przekuwałem) i jakby to nie zabrzmiało wajchę mam twardą

Nie krytykuję Ciebie, tylko poddałem wątpliwości celowość tego zabiegu w tym przypadku
A z twardej wajchy należy zawsze się cieszyć

Jeśli przemko w konsekwencji swoich zabiegów spowoduje, że będzie miał miękką wajchę (a jak wiadomo lepiej mieć twardą przez długie lata), zawsze może ją ponownie rozgrzać i spróbować podhartować. W zależności od materiału stwardnieje lub niestety nie.

Ps. Interpretować literalnie, nie szukać alegorii.