Forum Kowalskie

Zerknijcie proszę na załączone zdjęcie-przedstawia fragment trzonka nadziaka.
Podpowiedzcie mi,jaką techniką wykonano pogrubienie?

a to nie jest obrączka po prostu?

Nie wiem ,temu postanowiłem zapytać co to tak ,,na prawdę jest'' (nim kolejny raz nadleję spawem i wyszlifuję... )

Wygląda na obrączkę, ewentualnie lutowaną po kowalsku, jeżeli to trzonek, to chyba pusty w środku, więc spęczanie raczej nie wchodzi w rachubę

moim zdaniem pierścień nałożony na gorąco,albo zgrzew czołowy w miejscu gdzie "się popsuło"z fotki trudno wysnuć wniosek,ale wiecie że "kombinacje" bywają różne.

Tu macie fotkę całości-faktycznie może to być obrączka,zasadniczo ten element ma jedynie dekoracyjne zastosowanie-podkreśla podział trzonka na 3 symetryczne odcinki.

Piękny nadziak,gdzie można go oglądać?
A co do tematu jestem zdecydowanie za obrączką.

Także mi to wygląda na obrączke nalutowaną srebrem albo mosiądzem.

Na pierwszej fotce wyraźnie widać, że pierścień stanowi monolit z resztą. trzon osady jest wykonany z pełnego pręta, który takiej długości raczej trudno by było zpęczyć. Obstawiam że trzonek kuto z grubszego kęsa stali, odsadzono obustronnie i wyciągnięto pręt. A to zo zostało mogło być uformowane w forwmniku, lub poprostu wypiłowane.

Musze kiedys spróbować tak po środku spęczyć według książki wystarczy tylko nawalać większym młotkiem.Moim skromnym zdaniem raczej spęczane było mniej roboty a twardość w newralgicznym miejscu większa.

ale zastanówmy się, po co ktoś miałby się tak trudzić ze spęczaniem żeby taki mały ozdobny pierdółek dodać?

Remington on chyba jest pusty w środku Pełny sporo by ważył Idolu wiesz coś czy jest pełny czy pusty?

Tym zadawano silne ciosy, więc nie mogło być z byle rurki. Technicznie wykonać rurę grubościenną to była pracochłonna sprawa, stosowana do luf broni palnej.

Spęczanie niby ok, z dołu wkręcamy w imadło. Ale co z góry, wszak do tej operacji trzeba silnie nagrzać pręt, a nie dało się tego wtedy zrobić w środku pręta na odcinku dajmy 3cm.

ale można było: mocno nagrzać powiedzmy 10 cm, część (powiedzmy 4 cm) w imadło , pozostałą część spęczyć, powstałe zgrubienie obrobić na jakichś podsadzkach , wygładzić/wykuć trzonek obok pierścienia. Dziś mając młot mechaniczny wykułbym to z grubszego kawałka bez spęczania.

Powiększyłem zdjęcie i głowy nie dam ale dla mnie to obrączka

dara pisze:Piękny nadziak,gdzie można go oglądać?
A co do tematu jestem zdecydowanie za obrączką.

A na allegru ktoś wystawił-i zachciałem mieć taki

Marek pisze:
... Pełny sporo by ważył Idolu wiesz coś czy jest pełny czy pusty?

Na temat w/w sztuki nie mam informacji-przypuszczam jednak,że jest to pełny pręt.
Większość nadziaków o cienkim trzonie tak własnie była konstruowana (potwierdzają muzealnicy,jak i literatura).

Puste trzonki(zwijane,zgrzewane,czy składane z płaskowników) występują oględnie rzecz ujmując powyżej 16mm średnicy.
Trochę podobnych egzemplarzy zrobiłem-i pełny trzonek nie powoduje przekroczenia typowych parametrów wagowych