Noże spod mojego młotka
Moderatorzy: Nomad, BANAN, Marcin, Nikiel
No i w końcu jest! Moje pierwsze zgrzewanie.
Przekute w kształt nożyka i wstępnie przeszlifowane.
Rdzeń z jodełki, krawędż tnąca z łożyska.
Było też moje drugie zgrzewanie, ale... już go nie ma
. Ładnie się zgrzało, ale gdy potem rozkuwałem to uderzyłem pare razy w prawie wystygły materiał i się rozwarstwiło. No cóż, jest nauka.
Następny krok to damasty - mam już pospawany jeden pakiecik
.
Przekute w kształt nożyka i wstępnie przeszlifowane.
Rdzeń z jodełki, krawędż tnąca z łożyska.
Było też moje drugie zgrzewanie, ale... już go nie ma
. Ładnie się zgrzało, ale gdy potem rozkuwałem to uderzyłem pare razy w prawie wystygły materiał i się rozwarstwiło. No cóż, jest nauka.Następny krok to damasty - mam już pospawany jeden pakiecik
.
Nożyk w klimatach indiańskich. Był dla mnie poligonem, koncepcja wiele razy zmieniała się w trakcie, nie wiem czy nie przekombinowałem.
Jest to jedna z wykutych poprzednio głowienek, materiał to resor. Rękojeść to barwiony buk, skóra i sztuczne ścięgno.
Ostrze ma niecałe 11cm, całość ok 21cm.
I zbliżenie na fakturę ostrza:
Damast na razie musi jeszcze poczekać.
Jest to jedna z wykutych poprzednio głowienek, materiał to resor. Rękojeść to barwiony buk, skóra i sztuczne ścięgno.
Ostrze ma niecałe 11cm, całość ok 21cm.
I zbliżenie na fakturę ostrza:
Damast na razie musi jeszcze poczekać.
Tak jak obiecałem, odgrzebuje swój temat 
Kilka prac z ostatniego roku, w kolejności:
Nożyk kuty z resora, oprawa zagrzybiony buk i teak.
Skandynaw wykuty ze starej piły. Prosty nóż do lasu. Patrząc z perspektywy czasu jestem z niego bardzo zadowolony. Może i szlif jest krzywy, a wykończenie pozostawia wiele do życzenia, ale przez ostatnie kilka miesięcy nóż był intensywnie używany i sprawuje się świetnie a właścicielka jest bardzo zadowolona.
Damast z liny z krawędzią tnącą dogrzaną z pilnika. Oprawiony w kość, stal nierdzewną, skórę i merbau. Jest sporo niedogrzań, ogólnie to trochę do kitu, ale na tym nożu nauczyłem się naprawdę wiele.
I najnowszy, pokazuje na jakim poziomie jestem teraz . Stal z piły, oprawiony w jesion, skórę i stal nierdzewną. Ornament wycięty dłutkiem, pofakturowany dremelem i zabarwiony bejcą. Teraz nóż jest gdzieś w Krakowie gdzie kolega zajmujący się różnymi pracami w skórze szyje mu pochewkę. Na zdjęciach załapała się jeszcze fajka (fajki też czasem robię).
To w skrócie taki update .
Kilka prac z ostatniego roku, w kolejności:
Nożyk kuty z resora, oprawa zagrzybiony buk i teak.
Skandynaw wykuty ze starej piły. Prosty nóż do lasu. Patrząc z perspektywy czasu jestem z niego bardzo zadowolony. Może i szlif jest krzywy, a wykończenie pozostawia wiele do życzenia, ale przez ostatnie kilka miesięcy nóż był intensywnie używany i sprawuje się świetnie a właścicielka jest bardzo zadowolona.
Damast z liny z krawędzią tnącą dogrzaną z pilnika. Oprawiony w kość, stal nierdzewną, skórę i merbau. Jest sporo niedogrzań, ogólnie to trochę do kitu, ale na tym nożu nauczyłem się naprawdę wiele.
I najnowszy, pokazuje na jakim poziomie jestem teraz
. Stal z piły, oprawiony w jesion, skórę i stal nierdzewną. Ornament wycięty dłutkiem, pofakturowany dremelem i zabarwiony bejcą. Teraz nóż jest gdzieś w Krakowie gdzie kolega zajmujący się różnymi pracami w skórze szyje mu pochewkę. Na zdjęciach załapała się jeszcze fajka (fajki też czasem robię).To w skrócie taki update
.Mój pierwszy fulltang.
Jeszcze nie miałem tak pechowego projektu (a wiele pechowych projektów w życiu miałem ; tylko zazwyczaj nie doprowadzam takich do końca). Robiony na zamówienie, dokładnie według rysunku. Pękł przy hartowaniu więc musiałem robić drugi identyczny. Okładki też robiłem dwa razy. Słowem: pochłoną nieproporcjonalnie wielką ilość pracy i materiałów.
Stal NCV1, palisander, piny i przelotka z mosiądzu.
Wnioski końcowe: nie lubie fulltangów
. Następne będą stare, dobre i sprawdzone konstrukcje z ukrytym trzpieniem. Ale to jeszcze nie wiem kiedy bo zaraz studia mi się zaczynają.
Jeszcze nie miałem tak pechowego projektu (a wiele pechowych projektów w życiu miałem
; tylko zazwyczaj nie doprowadzam takich do końca). Robiony na zamówienie, dokładnie według rysunku. Pękł przy hartowaniu więc musiałem robić drugi identyczny. Okładki też robiłem dwa razy. Słowem: pochłoną nieproporcjonalnie wielką ilość pracy i materiałów.
Stal NCV1, palisander, piny i przelotka z mosiądzu.
Wnioski końcowe: nie lubie fulltangów
. Następne będą stare, dobre i sprawdzone konstrukcje z ukrytym trzpieniem. Ale to jeszcze nie wiem kiedy bo zaraz studia mi się zaczynają.
służy, służyale raczej nie służy to niczemu
obniżający się na sztychu szlif przy zachowaniu grubości grzbietu powoduje zmianę kąta szlifu na większy i przede wszystkim zwiększa wytrzymałość czubka. Czubek jest mniej spiczasty - mniejsze zdolności penetracyjne ale zarazem większa wytrzymałość.
Zauważ że część noży np. skandynawskich ma tak robione szlify - świetnie się to sprawdza przy dłubaniu w drewnie.
Tniemy zazwyczaj częścią ostrza bliżej rękojeści, a "dłubiemy" czubkiem - do cięcia mamy kąt szlifu mniejszy i lepiej tnący a na czubku większy i mocny.
Statystyki
Zespół administracyjny